Het spijt me, Ali. Ik hou zo veel van je.
Goed, kijk. Het lukt niet altijd.
Plannen zijn altijd moeilijk. Ik zal op je wachten.
Zelfde plek en tijd.
Geen vragen zoals altijd. Zie je daar wel, Hazen.
Mooie dag. - Ja, ben je gevolgd?
Nee. - Weet je 't zeker?
Ik zei je na die laatste keer, ik ben er klaar mee.
Doe zoals je gezegd wordt. - Raak me niet aan.
Leg je wapen neer.
Leg je wapen nu neer.
Kijk naar me, Hazen. We hebben goed samengewerkt. Jij en ik, broer.
Lever dit pakje voor me af. Breng me het geld.
Wij zullen het jou brengen. Daarna ga je gewoon weg.
Gewoon zo? - Gewoon zo.
Dat meen je niet. Rakovski? Koninklijke bloede?
U bent erg slim, Mr. Kaine. - Zwijg.
Ik ga niet binnen drie meter komen van die kinderen.
Dat kan en het zal je lukken, want jij bent de beste.
Wanneer? - Drie uur morgenmiddag. Wacht op m'n oproep.
Hou je goed, broer.
Het zal makkelijker zijn dan je denkt. Geen beveiliging, enkel één chauffeur.
Zwarte Mercedes 6-0-9-H-5-0-4. Gebruik de container, geef de sleutels af...
en van dan nemen wij het over. Als ze ons betalen, betalen wij jou.
Verknal het niet.
Tot morgen.
Hé, kerel. Het spijt me echt. Ik wist niet...
Wie bent u? - Een vriend van je vader.
Dus blijf maar rustig zitten en geniet van het ritje.
Ik ga hem bellen.
Nee. - Stil zijn.
Kom terug. Stop.
Het is veel te vroeg voor dit gezeik.
Denk je dat 't grappig is? Iemand zo oud laten lopen?
Ga zitten, op de dozen.
Ik ga het tape afdoen. Ik wil geen geschreeuw, begrepen?
Wat zei ik net? Geen geschreeuw.
Goed, ik heb hier wat water.
Heb je dorst? Daar zijn wat koekjes, goed?
Ik ga nu weer de tape afdoen. Ik wil geen geschreeuw, begrepen?
Heb je enig idee wie onze vader is? Hij zal ons zoeken, hij en zijn vrienden.
Dan zit je in grote problemen.
Dit zal je berouwen. - Doe ik al.
Waarom doe je dit ons aan? Als je geld wilt, zal m'n vader je betalen.
Dat zal hij zeker doen.
Alys, blijf weg van hem.
Waar ben je mee bezig? - Ik geef je 'n knuffel.
Mijn mama zei me altijd dat als iemand triest is...
dat je die dan 'n knuffel moet geven.
Alys, kom hier.
Wacht. Wat is dat?
Geef dat terug. Dat heb ik van m'n mama gekregen.
Het is magisch, het beschermt me. - Van wat?
Van dingen waar je niet in gelooft. - Juist, ga zitten.
Zitten.
Geen zorgen, lang zullen jullie hier niet zijn.
Laat ons eruit.
Kom, snel.
Luister. Lijkt erop dat het weggaat.
Wat was dat voor iets? - Dat? Een draak.
Heb je nog nooit eerder een draak gezien? - Hoe kan dat? Iedereen heeft er een gezien.
Misschien is hij... - Is dit soms een stomme grap?
Wat was dat geschiet in de lucht met dat geluid? - Is het magisch?
Meen je dat nu? 'Is het magisch'?
Nee, het is een wapen. - Mag ik dat magische wapen zien?
Waar kom je vandaan? - Amerika, ik werk in Bulgarije.
We zijn hier in Bulgarije.
Ik word gek.
- Hij is gek.
Nee, toch niet. - Hij spreekt enkel raar.
Hij is 'n magiër. We moeten hem meteen naar Ulrich brengen.
Naar wie brengen? - Ulrich.
Hij is onze medicijnman. - Voorzitter van?
Medicijnman.
Emeline, kijk.
Hoe kom je hieraan? Onze vader had zo een. Niemand anders.
En jij mag het ook niet hebben.
Hij was koning van dit land.
Vijf jaar geleden werd hij vermoord. En het kasteel werd ingenomen door z'n broer.
Terrowin. - Alsjeblieft, vreemdeling. Hoe kom je eraan?
Venice, California. Mijn vrouw heeft het voor me uitgekozen.
Vrouw?
Waar is je vrouw? - Ze is dood.
Dat spijt me. Hoe is je naam, vreemdeling?
Hazen. - Hazen? Is 'n leuke naam.
Ik ben Emeline en dit is mijn zus, Arabella.
Kom op. - We gaan.
Als iemand je kan helpen, dan is dat onze medicijnman.
Voor alle duidelijkheid, we komen die draak niet meer tegen, toch?
We zijn veilig, voorlopig.
Geen paarden voor mij. - Waarom?
Wat bedoel je, waarom? Ik kan niet paardrijden. - Dat is eenvoudig.
Voor jou misschien. Hoe ver is het naar Ulrich?
Vele mijlen verder. Nu het paard op.
Verdomde draken, verdomde paarden.
Erg sierlijk. Een geboren ruiter.
Goed, we gaan.
Verdomde paarden.
Ik zei het je, ik kan niet paardrijden. Stom beest.
Kom maar hier. Hij zal met mij meerijden.
Spring.
Hazen, waar ga je heen?
Laat mij je gewoon erop helpen.
En erop.
Goed, we gaan.
Mijn kont doet zeer.
Wie zijn dat? - Terrowins mannen.
We zullen ze maar niet laten wachten.
Hazen, eraf.
Heeft Terrowin je gestuurd? Of ben je alleen gekomen?
Antwoord.
Emeline, ga naar Hazen.
We hebben er een laten ontsnappen. Lafaards, allemaal.
Ik moet hem opsporen. - We hebben geen tijd, het wordt al laat.
En hij is al halverwege naar Terrowin. - Wie is Terrowin?
Mijn vaders broer. Een wreed iemand aan wiens handen het bloed van ons volk kleeft.
Wat heeft hij gedaan? - Vijf jaar geleden op een donkere winternacht...
verborg hij zich in de slaapkamer van onze ouders en vermoordde onze moeder.
We hoorden het geschreeuw. Arabella rende naar binnen...
en zag hoe hij haar keel doorsneed als een dier.
Daarvoor zal hij betalen met z'n leven.
Onze vader heeft hem met dapperheid bevochten, maar werd gedood.
Tegen de ochtend was meer dan de helft van ons volk dood.
Oom Tybalt trachtte terug te vechten, maar Terrowin nam het kasteel in...
en we werden gedwongen te vluchten.
We hebben een vreemdeling gebracht.
Het is een magisch drankje.
Nee, het is kippensoep.
Zelfs een sjamaan moet eten.
Honger?
Wie ben jij?
Wie ik ben? Hazen Kaine.
Je bent niet van deze contreien, Hazen Kaine.
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Vertel jij me dat maar. - Ik vertel het je als jij het mij vertelt.
Kom hierheen.
Voorzichtig, het is glad.
Het teken. - Wat is het toch met jullie en die tattoo?
Dit teken wordt gegeven aan degenen met intuïtieve gaven.
Erg weinig strijders hebben dat.
Wat voor kunnen? - Om in het leven van degenen te kijken...
die verweven zijn met z'n eigen lot.
Volg me.
Kom op. - Kom maar, volg me, Hazen.
Ga zitten.
Dat is mijn stoel. De jouwe is daar.
Geef me je handen.
Ik wil dat je je ogen sluit...
en vertel me precies wat er gebeurde voor je hier bent beland.
Ik heb geen tijd voor deze flauwekul.
Ik probeer je te helpen, oké? Sluit je ogen.
Ik zette wat kinderen in een container. Een van de meisjes had een gouden medaillon.
Ik nam het haar af, sloot de container en ging richting van m'n auto...
en ik bekeek het medaillon die ook tekens had zoals mijn tattoo.
Een portaal ging open en zoog me erin.
Alles werd me toen zwart en toen ik wakker werd, was ik in het bos.
En hier ben ik dan. - Wie zijn die kinderen?
Het was gewoon werk. - Gewoon werk?
Dat is geen werk voor iemand met dat teken. - Misschien is hier een taak voor je weggelegd.
We zijn op een of andere manier verbonden. - Ik ben niet met jullie verbonden.
Je bent op een pad en je moet het tot het einde volgen.
En dat einde kan er wel eens sneller zijn dan je denkt.
Hij zal ons leiden in de strijd. - Voor de duivel niet.
De duivel is dichterbij dan je denkt. - Ik wil hier gewoon weg.
Ga je mij nu helpen of niet? - Het teken verwijst naar je lot hier.
Donder op met je teken. - We hebben je hulp nodig.
Het is niet mijn gevecht. - Weet je, hij heeft gelijk.
We hebben hem niet nodig. Hij denkt enkel aan zichzelf.
Hij is verachtelijk, egoïstisch en spreekt als een lafaard.
Ik heb medelijden met je kinderen. - Het zijn m'n kinderen niet.
Dan hebben ze geluk.
Als je naar huis wil, volg dan het pad der moed.
En als het tijd is, zal het je naar huis leiden.
Je tijd is nu, Hazen.
Je kunt hier blijven of met ons meegaan. Mij maakt het niets uit.
Mijn zus wordt snel boos, maar je moet begrijpen...
het is niet gemakkelijk geweest voor haar. Ze geeft zichzelf de schuld...
voor Terrowins aanval op ons koninkrijk. - Wat is er gebeurd?
Terrowin wilde haar ten huwelijk vragen, maar zij verafschuwt hem...
en onze vader wilde haar niet dwingen met hem te trouwen.
Terrowin was woedend. Alles viel uit elkaar na dat.
Je zou gek zijn om van haar je vijand te maken.
Je moet haar bewijzen dat je 't waard bent.
Waard? Wat waard?
Dwaze man. Kom op. Op je paard.
Doorgaan, vooruit. - Kom op.
Uwe Majesteit.
Waarom heb je mij gestoord? - Ik heb de prinsessen gezien.
Ze waren in het bos vergezeld door een andere ruiter.
Heb je ze in de boeien geslagen? - Nee, Uwe Majesteit.
Ze vechten als demonen. Ik ben net aan levend weggekomen.
Je hebt je laten verslagen door de prinsessen?
Het is al goed.
Omarm me, soldaat. Ik zal je pijn verzachten.
Verzamel meteen mijn leger.
De tijd is gekomen om er een einde aan te maken.
En breng prinses Arabella levend naar me.
Naar het bos.
Dus Terrowin heeft Ulrich aangevallen. - Dat is wat we denken.
Oom Tybalt. - Liefste.
Iedereen heeft het over deze man. Ik ben gekomen om hem zelf te zien.
Oom, dit is Hazen Kaine.
Hij is naar ons gekomen uit een verre tijd.
Geef me je rechterhand.
Hier. - De geruchten zijn waar.
Het teken van een grote krijger.
Dat werd me verteld.
Je bent door de hemel gezonden om ons volk te redden van Terrowins brutale bewind.
Hij heeft een machtig wapen, oom. Hij noemt het pistool, juist?
Het pistool is zonder kogels. - Dan moet je er meer maken.
Ik kan hier geen kogels maken.
We moeten een beslissing nemen. Ulrich heeft het over je medaillon gehad.
Een magisch medaillon dat we denken dat ook Terrowin bezit.
Misschien is Terrowin jouw lot.
Ik laat je rusten.
Magisch, het beschermt mij.
...moet je die iemand een knuffel geven.
Geef het terug.
Haal de kinderen eruit.
Je hoort te slapen.
Jij moet me niet, toch?
Nee. - Dat neem ik je niet kwalijk.
Ik ben een egoïstische klootzak.
Zo is het waar ik vandaan kom. Iedereen voor zich zelf.
Dat is niet waar ik in geloof. - Zo is het waar ik woon.
Dan verkies ik niet om in jouw wereld te leven.
Kijk, ik begrijp wat me te doen staat.
Ik moet Terrowin verslaan om het medaillon te krijgen...
zodat ik naar huis kan en jij je geen zorgen meer hoeft te maken over Terrowin.
We kunnen samenwerken.
Jij vecht enkel voor jezelf en je bent geen ervaren vechter.
Zelfs al denk je van wel.
Probeer maar.
Waar komen jullie vandaan?
Grijp het kind. Maak dat je wegkomt.
Je bent in de minderheid! - Ik zal me niet overgeven.
Je zal je overgeven. Kom op. - Kom op, vooruit.
Goed, hier.
Alsjeblieft, we hebben voedsel nodig.
Wie is hij?
Ik heb hem niet gezien.
Laat mij je helpen.
Hij komt ons vermoorden.
Ik dacht dat je nee zei.
Kinderen, ga. Ga spelen.
Lijkt dat je een vriend hebt gemaakt.
Waar zijn hun ouders?
Ze stierven in het eerste gevecht. De dag dat Terrowin het kasteel innam.
Ze wonen sinds dan bij hun grootvader. Ze zijn wezen van de oorlog.
Maak je geen zorgen. Wij zorgen voor ons volk.
We zijn allemaal verbonden.
Dat zie ik.
We hebben water nodig.
Waarom gaan jullie niet naar de rivier wat halen.
Zusje, maak jezelf nuttig.
Dank je.
Tybalt, hoe staan we ervoor?
Is dat alles wat we hebben?
We moeten naar de wapenkamer. - Je hebt gelijk.
We hebben elk zwaard nodig om ons te verdedigen. - Ja, maar eerst eten we.
Ga mee met me, Tybalt.
Je hebt goed gevochten vandaag. - Het was niet genoeg. Dat is het nooit.
Wat is je probleem, Hazen? Ik zie duistere schaduwen op je gezicht.
Ik denk aan m'n vrouw.
Vertel me over haar.
Zij was de liefde van m'n leven. En ze is dood door mijn toedoen.
Vanwege de mensen waarmee ik omga.
Ik was ze geld verschuldigd.
Op een middag kwam ik thuis en m'n huis stond in brand en vond m'n vrouw vastgebonden op het bed.
Levend verbrand.
Als dat iemand overkomt...
dan word je leven zinloos.
Ik begrijp het.
Sinds de dood van m'n moeder, voel ik me zo alleen.
Het enige wat me op de been houdt, is Emeline.
En de gedachte dat op een dag ik wraak zal nemen op de man die mijn familie vernietigde.
Ik zal met je meevechten. - Dat weet ik.
Ik heb slechte dingen gedaan in mijn leven. Echt slecht.
Je hebt misschien slechte keuzes gemaakt, maar je bent geen slecht iemand.
Dat zie ik nu.
Binnenkort blijft niemand van ons over.
De meeste van onze krijgers zijn dood.
Terrowin is erg machtig. Maar hij zal ons niet vernietigen.
Die Hazen kan het wel. Hij heeft het ons niet veiliger gemaakt.
Weet je 't zeker dat hij de uitverkorene is? - Hij heeft het teken.
We moeten wachten tot Hazen zijn lot aanvaardt.
Uwe majesteit.
We keren zegevierend terug. Het dorp is verbrand.
De bodem is bloederig van hun lichamen. Ze konden niet op tegen uw leger.
Waar zijn de meisjes? - De meisjes zijn ontsnapt.
Momenteel, maar we hebben verkenners die het bos uitkammen.
Ze zullen gevonden worden, reken er maar op.
Ik geef het tot het ochtendgloren. Stel me niet teleur.
Uwe majesteit.
Jij bent van mij.
Ik heb controle over je en je zal doen wat ik wens.
Er zullen meer van Terrowins mannen komen. - We hebben al zovelen verloren.
We zullen verdedigen wie er nog is.
Kijk, ik weet dat het haast onmogelijk lijkt. Je hebt 15, 20 soldaten.
Je moet als eerste aanvallen. - Onmogelijk.
Wat bedoel je met onmogelijk? Het is niet onmogelijk. Als je dit wilt, lukt ons dit.
Wat we nodig hebben, is heimelijkheid, verrassingseffect.
Nee, er is niet genoeg voor een gevecht. - Je moet eerst aanvallen.
Ik ga m'n mannen niet in een slachtpartij sturen. - Je wil ze hier laten afslachten?
Hij heeft gelijk. Dat is wellicht onze enige kans. We moeten het grijpen.
Het is onze beslissing. Hazen, heb je een plan?
We moeten bij Terrowin komen om van hem af te komen...
mijn medaillon nemen en dan kan ik naar huis.
We moeten een afleiding hebben.
Zoals Terrowins leger aanvallen net voor z'n kasteel...
en ik die alleen binnensluip tot bij Terrowin.
Ik zal met je meegaan. - Ik ook.
Het kasteel was ons thuis. Je hebt ons nodig. - Ik zal ook meegaan.
Goed dan, we gaan vanavond.
Als het zo is, dan moeten we onze wapens verzamelen.
Oké, neem de troepen en breng ze naar de wapenkamer.
Emeline zal hier bij mij blijven zodat we het kamp kunnen beveiligen en meer mannen ronselen.
We zullen op je wachten in de vallei. - Goed, we gaan.
Kom op. - Maak je klaar.
Pak wat wapens. Neem wat je goed lijkt en dan hier verzamelen.
Luister.
Dit is het zwaard van m'n vader. Het zwaard van de koning.
Nu is het van jou. Dat het je moge beschermen en moed geven.
Mannen...
vanavond gaan we naar het kasteel.
We gaan voor ons laatste gevecht. En ik zal niet tegen jullie liegen...
We zijn in de minderheid en deze mus is wanhopig.
Maar wij hebben een eenvoudige keuze...
We vechten of wachten op onze ondergang. - Vechten.
Misschien door het verrassingseffect...
en met de hulp van onze vriend, Hazen Kaine...
die het koninklijke teken draagt, zullen we overwinnen.
Dit gevecht is er een voor onze kinderen en kleinkinderen.
Mannen, willen jullie mij de eer doen om te vechten voor al wat van ons is?
Klaar? Kom op.
We gaan er allemaal aan.
Hazen, ik ben blij je te zien.
We moeten onze mannen nemen en naar het westen van het bos gaan.
Waar is het westen?
Ik vermoed in de richting van het kasteel.
Lekkere sjamaan ben je.
Boogschutters.
Ik zal je met genoegen zien lijden...
net zoals ik dat zo veel jaren geleden deed met je moeder. Weet je 't nog?
Je stond erbij en zag hoe die man, die zich koning noemde, mijn familie van me ontnam.
Je verdient het om te sterven.
Jij naïef kind. Dacht je dat het zo gemakkelijk was mij aan te vallen?
Hou op met vechten.
Terrowin, niet schuilend in z'n kasteel.
Jij noemt jezelf een leider. Je staat in de schaduw van ons koninkrijk...
terwijl je onderschikten je gehoorzamen.
Je hebt het recht niet jezelf leider te noemen.
Goed gedaan, broer. Ik heb zolang gewacht op dit moment.
Het moet veel moed vereisen om mij in gevecht te trotseren.
Moed, daar weet jij niets van.
Je hebt ons koninkrijk en familie verraden, de dag dat je Cardem vermoord hebt.
Verraad?
Wat weet jij van verraad? Ik heb dit m'n hele leven meegemaakt.
Ik ben door de liefde verraden. Dus zwijg tegen mij over verraad.
Arabella, kijk me aan.
Rijd met me mee. - Zal ze nooit doen.
En jij, jij bent vast die krijger waar iedereen het over heeft.
Jij bent hier om me te vermoorden. - Klopt.
Iedereen komt mij vermoorden.
Is dat zo? Ik ken kerels zoals jij. Deze keer gaat het anders eindigen.
Terrowin, dit kan maar op één manier eindigen.
Met een duel in de naam van onze echte koning, Cardem.
Jij zal vechten tot de dood tegen de getekende krijger.
Aanvaard je de uitdaging, Terrowin?
Ik aanvaard het.
Een andere keer, krijger.
We moeten naar Terrowin, nu.
Ik word er beter in.
Veel geluk.
Maak je geen zorgen. Ik weet dat ze zullen slagen.
Terrowin, laten we dit beëindigen. - Zoals je wenst.
Kom op, opstaan. Het is in orde. Terrowin is dood. Het is voorbij.
Je moet gaan. Je moet de kinderen redden.
Rijden, nu.
Hier rechts afslaan.
Vooruit, raak het kwijt.
Zie je hem?
Vooruit.
Ana, ga de kinderen halen, goed?
Bedankt voor het hemd.
Het zit vast.
Er klopt iets niet. Kijk rond.
Ana, zorg dat je het open krijgt.
Vooruit.
Hebbes.
Eruit.
Waar was je? Je moest een klus klaren. - Je zou me niet geloven.
Laat de kinderen vrij.
Donder op. - Je laatste woorden.
Blijf daar, klootzak.
Meisjes, nu, rennen.
Ga je mij nu neerschieten? Na al die jaren die we samen doormaakten.
En nu heb je last van je geweten. Ik vertrouwde je.
Jij was als een broer voor mij. En nu wil je mij neerschieten?
Dingen veranderen. Maar lui zoals jij nooit.
Meisjes?
Dit is van jou.
Je hebt gelijk, het is magisch. Kom, we gaan naar huis.
Niemand heeft ons wat gedaan, papa.
Dat is goed, ik hou van jullie. Ik heb jullie gemist, ik was zo bezorgd.
Het is in orde, Anitori, die je wapen weg.
Dat zijn geen manieren om de man te behandelen die m'n kinderen terugbrengt.
Ik zie jullie binnen, meisjes.
Ik begrijp het als u een aanklacht wilt indienen.
Wat gebeurd is, is gebeurd. Je bent vrij om te gaan.
Dank je.
Dat waardeer ik.